سرد کردن بدن بعد از ورزش به کاهش درد عضلات پس از تمرین هم کمک می‌کند. اگر پس از ورزشی شدید، بطور ناگهانی توقف کنید، شانس این که اسید لاکتیک و سموم در عضلات شما لانه کند، زیاد خواهد شد. بخش سرد کردن بدن و انجام حرکات کششی در یک جلسه‌ی تمرینی، کمک خواهد کرد تا به تدریج اسید لاکتیک و مواد ناخوشایند دیگر، از عضلاتتان دور شوند.
بین وعده های غذایی خود فاصله های مشخصی قرار دهید
به خاطر اینکه چربی ها از لحاظ کالری خیلی فشرده هستند و کالری بالایی دارند، چربی های بد را از رژیم غذایی تان حذف کنید.
تمام اسیدهای چرب ترانس از قبیل:
روغن جامد هیدروژنه یا مارگارین را کنار بگذارید.
از کربوهیدرات های پیچیده ( نان سبوس دار و ماکارانی سبوس دار...) استفاده کنید و کالری های حاصله از غذاهای حاوی کربوهیدرات های ساده را به حداقل برسانید.
هیچ کدام از انواع تمرینات همانند تمرینات با وزنه نمیتوانند در بهبود ترکیب بدنی و متابولیسم شما نقش داشته باشند. این تمرینات :
باعث عضله سازی میشود.
باعث چربی سوزی میشود.
سرعت متابولیسم شما را افزایش میدهد.
باعث بهبود پروفایل هورمونی شما میشود.
باعث سلامت ذهنی شما میشود.
باعث استقامت بیشتر شما در برابر مریضی میشود.
در سطوح ژنی باعث کند کردن فرایند پیری میشود.
به بیان خیلی ساده, تمرینات با وزنه نه تنها راحت ترین راه برای تغییر فیزیک بدنی میباشد بلکه باعث بهبود هر جنبه بدنی و ذهنی نیز میشود. بهتر از آن این است که شما برای دریافت تمام این مزایا نیازمند صرف زمان زیادی در باشگاه نیستید. تنها انجام چند تمرین با طراحی مناسب در هفته کافی میباشد.
منیزیم در رشد و تقویت عضلات نقش مهمی دارد و آجیل‌ها نیز منابعی غنی از منیزیم هستند.
به عنوان مثال گردو و فندق سرشار از چربی‌های مفید هستند و میزان کربوهیدرات در آنها کمتر از بقیه‌ی مغزها است. همچنین فندق در میان تمامی مغزها بیشترین میزان چربی و کمترین پروتئین و کربوهیدارت را دارد.
علاوه بر این فندق منبع بسیار خوبی از ویتامین B1، منیزیم و منگنز است. فقط یک وعده فندق، ۵۸ درصد از نیاز روزانه به منیزیم و ۲۳ درصد از نیاز روزانه به تیامین را فراهم می‌کند. به علاوه، حدود ۶۰ درصد از اسیدهای چرب در فندق، اسید اولیک است که یک چربی غیراشباع تک‌پیوندی به حساب می‌آید. این دقیقا همان مقداری است که در زیتون یافت میشود.
چرا باید بین هر جلسه تمرین استراحت کنید و بدن را ریکاوری کنید؟
عضله سازی را می توان فرایندی دو مرحله ای دانست:
1- تخریب بافت عضلانی در جریان تمرین
2- ترمیم و رشد عضله در زمان استراحت
زمانی که تمرین می کنید، بافت عضلات دچار پارگی های میکروسکوبی می شود. اما وقتی که بین یک جلسه تمرین تا جلسه بعدی استراحت می‌کنید، مثلا ًیک روز کامل، عضلات دوباره ترمیم و ریکاوری می‌شوند.
در واقع بدون داشتن متغیر دوم در این معادله، نمی‌توانید به درستی عضله سازی کنید.
پس از یک تمرین سخت، بدن شما منابعی که در اختیار عضلات هستند را افزایش میدهد و اجازه میدهد تا جریان خون و ذخیره گلیکوژن بهبود پیدا کنند. چنین اتفاقی در طول تمرین رخ نخواهد داد، بلکه کاملاً در حین استراحت به وقوع خواهد پیوست. پس استراحت و ریکاوری بعد از تمرین را فراموش نکنید.